De ontwikkelingen in de toeristische sector van de afgelopen jaren hebben merkbare veranderingen teweeggebracht voor de hotelsector en met name voor het schoonmaakpersoneel. Een opvallende trend: reizen worden korter, gasten wisselen vaker van hotel en het aantal overnachtingen daalt. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor de dagelijkse werkrealiteit van de kamermeisjes.
Vooral in de zomermaanden, wanneer het aantal bezoekers op de eilanden zijn hoogtepunt bereikt, bedraagt de gemiddelde verblijfsduur minder dan 5,5 dagen. Het gevolg is een toegenomen personeelsverloop: vertrekken en nieuwe aankomsten volgen elkaar in steeds kortere intervallen op, wat leidt tot een merkbare toename van de werkdruk voor het schoonmaakpersoneel. Daarbij moeten vaak tot wel 30 kamers per dag worden schoongemaakt. Het toch al bestaande tekort aan geschoold personeel versterkt de problematiek nog verder, waardoor arbeidsomstandigheden zoals werken ondanks ziekte of onder invloed van medicijnen op veel plaatsen een bittere realiteit worden.
Deze trend treft vooral een overwegend vrouwelijke beroepsgroep, die al lange tijd klaagt over deze belasting. Tijdens het onlangs gehouden UGT-congres in Magaluf stond daarom de roep om verbeteringen, bijvoorbeeld door een vroegere en onverkorte pensioenuitkering, centraal in de discussies. Hierdoor wordt ook de publieke aandacht gevestigd op de gezondheidsrisico’s en sociale aspecten van dit beroep. Vooral werknemers van 60 jaar en ouder stoten tegen de grenzen van het redelijke.
Het antwoord op de toenemende druk in de dienstensector moet daarom niet alleen worden gezocht in het arbeidsrecht en in sociaal-politieke maatregelen, maar vereist ook een zorgvuldig maatschappelijk debat over waardering en eerlijke arbeidsvoorwaarden voor de zogenaamde heldinnen van alledag.
Bron: persbureaus
